Category Archives: Frans

Fluweelzachte preicrèmesoep

Fluweelzachte preicrèmesoep

Fluweelzachte preicrèmesoep

Prei is niet de meest sexy groente. Veel mensen kennen ‘m als een te groot, hard stuk groen dat tussen de voorgesneden groentemix zit. Op zichzelf wordt prei niet vaak geserveerd.

Dat is jammer, want het kost niet eens zo veel moeite om prei als een lekker groentegerecht op tafel te zetten. Op een manier die de prei waardig is. Veel is er niet voor nodig; wat spek, room of kaas, daar leeft prei helemaal van op. Onthoud dat als je deze soep serveert. Wat uitgebakken en verkruimeld spek of een koekje van Parmezaanse kaas past er prima bij.

Dat knapperige van de spek of kaaskoek combineert uitstekend met de zachte crèmesoep. Als je deze boterzachte soep met romige preismaak proeft, geloof je bijna niet dat het dezelfde groente is als dat grove stuk uit de groentemix.

Vanaf moment één ben je bezig de prei zo soft als mogelijk op tafel te zetten. Je verwijdert het stugge groen, kookt hem, smoort hem en laat hem sudderen om hem vervolgens te pureren en nog door een zeef te werken. Ondertussen laat je er nog wat crème en room op los.
En net als je denkt dat het niet zachter kan, tover je de eidooier te voorschijn. De finishing touch. De soep wordt zacht als fluweel, een heerlijk mondgevoel.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Charlotte à la russe met bosbes en vanille

Charlotte à la russe met bosbes en vanille

Charlotte à la russe met bosbes en vanille

Een charlotte à la russe is een perfecte afsluiter van een feestelijk etentje. Het dessert heeft een buitenlaag van lange vingers en is gevuld met fruitcompote of mousse, crème, custard, bavarois en desgewenst nog meer lange vingers. Vaak wordt het gerecht geserveerd met een lint eromheen, een mooie touch die ik zeker niet achterwege zou laten.

De charlotte à la russe is waarschijnlijk ontwikkeld door de Franse kok Antonin Carême, geïnspireerd op de charlotte. De naam ‘charlotte’ doet vermoeden dat het een Franse oorsprong heeft, maar het dessert is volgens de Grote Larousse Gastronomique van Engelse komaf. Traditioneel is de charlotte gemaakt van appelcompote met citroen en kaneel. Voor de bekleding van de vorm werd casinobrood zonder korst gebruikt. Een charlotte wordt in de oven gebakken en kan vervolgens warm of koud gegeten worden.

Een charlotte à la russe wordt koud bereid en geserveerd. Opstijven gebeurt in de koelkast. Het lijkt me persoonlijk ook heerlijk om de vorm in de vriezer te zetten en het als een ijstaart te serveren. Dat wordt een volgend experiment waar ik zeker nog op terug zal komen.

Het resultaat is een zeer elegant dessert. Je zet het niet op tafel, nee, je presenteert het echt. Vanaf het moment dat je ermee binnen komt lopen, krijgt het ook de aandacht die het verdient. Wellicht overbodig om te melden is dat je een charlotte à la russe als één geheel op tafel zet. Als het dessert voldoende is bewonderd, haal je het lint eraf en snij je hem aan.

Tip
Met een rood of groen lint en bord of schaal in kerstsfeer, is deze charlotte à la russe een ideaal dessert voor Kerst.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Knoflookquiche

Knoflookquiche

Doe het nou niet! Je zou voortaan minder impulsief te werk gaan. Plannen, plannen, plannen!

Maar waar ik soms best goed in ben, is het negeren van dat innerlijke stemmetje. Vooral als ik ergens zin in heb.

Met het schaamrood op de kaken moet ik dan ook bekennen dat ik het wel heb gedaan. Ik heb de knoflookquiche met een doodnormaal bolletje knoflook (Spaanse) gemaakt en niet met de mooi roze ail rose de Lautrec. Dat, terwijl Onno Kleyn (van wie ik het recept heb) een hele alinea wijdt aan hoe belangrijk het is om goede knoflook te gebruiken.

Ik heb er spijt van én ik ben er blij mee. Spijt, omdat ik Onno op zijn woord geloof. Blij omdat de quiche zo stiekem al heel lekker was.
En blij omdat ik de roze knoflook nu toch echt moet bestellen en het nogmaals moet proberen.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Edelhertenragout met kastanjes en rigatone * gastblog van sissFromage

Edelhertenragout met kastanjes en rigatone * by sissFromage

Als zus van missFromage kun je er bijna niet omheen om aangestoken te worden door de kookgekte van zusterlief! Gelukkig is de liefde voor smaken, geuren, proeven, koken, eten en de gezelligheid rondom het hele gebeuren een ‘familiekwaal’ en mogen we niet allemaal beschuldigend met de vinger dezelfde kant op wijzen.

Gebombardeerd met heerlijke recepten, foto’s om van te watertanden en proeverijen in de culinaire keuken van missFromage herself, is de stap om een gastrecept op haar blog te plaatsen nog maar klein, heel aantrekkelijk en natuurlijk ook een grote eer!

Het is herfst in Nederland. Prachtige herfstkleuren en geuren lokken je al snel naar ‘the place to be’ op een zonnige zondagochtend; het bos. Bepakt met een lege plastic zak liggen mijn vriend en ik al snel bijna horizontaal de vochtige bosgrond af te wroeten, op zoek naar tamme kastanjes. Wat hebben we een geluk, onder het bladerdek liggen talloze kastanjes, glimmend in hun bolster, op ons te wachten. En al snel komt het kind weer in je naar boven; rapen als een bezetene.

Deze edelhertenragout  is een typisch herfstrecept. In ons dorp zit een hertenfarm, dus alle ingrediënten zijn binnen handbereik.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Champignonragout * home made

Ik ben gezegend met drie zussen die stuk voor stuk van lekker eten en zelf maken houden. We vullen deze liefde allemaal op onze eigen manier in. Dat maakt het praten erover ook des te interessanter. Meestal vinden we elkaars kookkunsten heerlijk, maar een kritische noot mag er ook vallen.

Mijn jongste zus liet onlangs via Whatsapp weten dat zij champignonragout had gemaakt. (Je wilt niet weten hoeveel eetfoto’s er digitaal worden verstuurd tussen de zussen.) En sindsdien laat het gerecht me niet meer los. Champignonragout, dat moest en zou snel op het menu komen.

Ragout kwam in mijn jeugd vooral als voorgerecht bij feestelijke etentjes op tafel, in het bekende bakje. Maar ik wilde er natuurlijk wel mijn eigen draai aan geven. Die draai kun je heel letterlijk nemen; ik plaats een bladerdeegkapje op een ovenschaaltje en draai het goedje om zodra het uit de oven komt. Voor een extra feestelijk tintje.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Aardappelkoek uit Ardéche

Kritiek geven aan tafel mag, mits omkleed met de nodige voorzichtigheid. En dan nog is het afwachten hoe het valt.  
Op gepaste toon en zorgvuldig zijn woorden kiezend, meldde mijn vriend dat er  – wat hem betreft (slimme woordkeuze) – misschien een beetje minder knoflook in zou kunnen. De volgende keer (dus die mag er wel komen).

Maar goed, hij had gewoon gelijk (ditmaal). 4 teentjes op een kilo aardappels… op papier niet eens zo veel. Ik ben dol op knoflook en onder het mom dat het zo gezond is, ga ik er ook scheutig mee om. Maar de volgende koek – want die komt er zeker – krijgt er drie.

 

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram