Category Archives: Vegan

Bloemkool Madras

Bloemkool Madras is één van de lekkerste gerechten die ik heb gemaakt met mijn Madras currypasta. Tot nu toe, want ik heb de smaak te pakken. Alhoewel, de viskoekjes met currypasta en kip Madras waren ook sterk. En ik heb inmiddels volop nieuwe curry-inspiratie. Maar dat moet even wachten, voordat mijn tafelgenoten niet blij meer worden van wéér iets met currypasta.

Bloemkool Madras. Met zelfgemaakte Madras currypasta.

Bloemkool Madras

 

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram
Recept Guacamole

Guacamole

Guacamole. Goddelijk spul. Nu kan ik die groene crème sowieso al moeilijk weerstaan – geef me wat tortillachips en mij hoor je niet meer – maar nu ik zwanger ben…

Recept Guacamole

Guacamole

Je weet wat ze zeggen over zwangere vrouwen. Althans één van die ontelbare dingen die worden beweerd over mij en mijn tijdelijke zielsverwanten. Ze kunnen trek hebben in de meest bijzondere dingen en smaakcombinaties. Aparte combinaties, daar heb ik niet zo’n last van. Maar ineens ongelooflijk veel trek krijgen in een specifiek product, des te meer.

En – halleluja – alleen in het begin van de zwangerschap was het wat zorgwekkend. Ben & Jerry’s ijs. Echt, soms ging ik naar een supermarkt in het dorp verderop omdat ze daar wel een grote beker Chunkey Monkey verkopen. Mijn driejarige zoon doet graag mee boodschappen. En zelfs hij riep ‘jippie, apenijs’ als we naar de blauwe supermarkt gingen in plaats van de gele. Dat geeft te denken.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Aubergine met walnoot

Aubergine staat sinds de populaire recepten van Ottolenghi weer helemaal op de kaart. Dit auberginegerecht uit Georgië mag dan wel niet zo bekend zijn, maar wat betreft stijl en ingrediënten doet het er absoluut niet voor onder. Het past het perfect in de moderne groentekeuken; met enkele goed gekozen ingrediënten wordt de groente bijzonder gemaakt.

Aubergine met walnoot

Aubergine met walnoot

Lekker als klein voorgerecht of onderdeel van een tafel met mezze. Zet het ook eens op tafel naast (lams)vlees van de grill of barbecue.

De kruidenmelange in dit gerecht, khmeli soenelie, is typisch Georgisch. Het is een mix van gemalen korianderzaad, saffraan en fenegriek in gelijke delen.
Maar ook in Georgië is saffraan een kostbaar kruid, waardoor het regelmatig wordt vervangen. Kurkuma staat bekend als alternatief, maar in Georgië worden ook gedroogde goudsbloem en afrikaantjes gebruikt. Met die laatste vervanger zou ik overigens niet snel experimenteren, aangezien het vrij giftig is en je dus goed moet weten welke hoeveelheid verantwoord is. Ik heb saffraan gebruikt en een flinke theelepel kurkuma toegevoegd voor extra kleur. Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Mosterd maken

Mosterd maken

Mosterd maken

Mosterd kun je op verschillende manieren maken. Het mooie is: hoe je het ook doet, het is super gemakkelijk. Mosterdzaad mengen met een zuur vocht (azijn, wijn, bier) en fijn of grof pureren. That’s it. Experimenteer met tijd, zaad, vocht, smaakmakers en structuur om je favoriete mosterd te ontdekken. Hieronder lees je hoe je dat aanpakt.

  • Tijd: Pureer mosterdzaad-in-vocht vlak voor het eten, of laat het een nacht/24 uur/48 uur in het vocht staan (fermenteren). Fermentatie zorgt voor een intensere smaak.
  • Zaad: Je kunt geel mosterdzaad nemen of een mix van geel en bruin. Een combi vind ik persoonlijk het lekkerst.
  • Vocht: Over de verhouding mosterdzaad-vocht lopen de meningen nogal uiteen. Ik vind 1:2 goed, maar net wat meer van het een of minder van het ander, kan dus ook prima.
  • Smaakmakers: Je kunt er verschillende smaken aan geven. Daar begin je mee als je het vocht kiest dat je wilt gebruiken: bier, wijn, (balsamico)azijn. Maar je kunt er ook nog meer smaakmakers aan toevoegen, zoals kruiden en specerijen. Of iets zoets: suiker, honing, agavesiroop.
  • Structuur: Pureer het mosterdzaad kort voor zeer grove mosterd tot egaal voor fijne mosterd.
facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Koekjes met vin santo en olijfolie

Koekjes met vin santo en olijfolie

Koekjes met vin santo en olijfolie

Vin santo is een Toscaanse dessertwijn die is gemaakt van druiven die een paar maanden gedroogd zijn. De ene fles is de andere niet; de wijn kan vrij zoet, maar ook aan de droge kant zijn. Proeven dus, voordat je ermee gaat werken.

Tijdens de afgelopen Foodswap had ik een flesje vin santo gekregen. Volgens goed Toscaans gebruik doop je er je cantuccini (amandelkoekjes) in en aangezien mijn gulle gever daar hele fijne exemplaren van had meegestuurd, hebben wij die traditie direct overgenomen. Het doel van de Foodswap is immers inspireren en genieten.

Een week later ben ik zelf in Italië en lees ik een recept voor biscotti met vin santo en olijfolie. Mijn Italiaans beperkt zich tot een aantal etenswaren en kooktermen, maar het eenmaal terug in het vakantiehuisje driftig genoteerde recept geeft een lekker resultaat. Ik vond de koekjes alleen wat bleek, dus vervang de suiker uit het originele recept gerust (deels) door honing.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Groene puntpaprika met tomaat

groene puntpaprika's met tomaatBij gebrek aan een passende kookworkshop in Apulië, organiseerde ik ‘m zelf. Dat deed ik met Frans van Munster, een schrijver die er ruim vijftien jaar woont en enorm veel weet over Apulische streekproducten en de regionale keuken. Wil ik home made zonder poeha? Dan moet ik bij zijn mentor Tonino Zizzi en zijn vrouw Anna zijn.

Dit is zo’n gerecht dat Anna regelmatig op tafel zet. Zeg maar gerust vaak. Een gemakkelijk en gezond bijgerecht dat zo in de pan ligt en waar je vervolgens bijna geen omkijken meer naar hebt. En het smaakt bij zowat alles. Kijk, dat zijn de recepten.

Als voorgerecht aten we drie verschillende groentegerechten die bij elkaar een heerlijk bordje vormen: tuinbonenpuree met cichorei en deze groene puntpaprika’s. Het was ons voorgerecht, maar een aangepaste hoeveelheid is een prima hoofdgerecht. Ook geschikt voor vega(n)s

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Tuinbonenpuree met cichorei * Fave e cicoria

gedroogde tuinbonenFrans stoot me aan. “Anna vraagt of je de cichorei wilt proeven.” Ik haast me naar het fornuis waar de Italiaanse enkele slappe stengels uit de koperen pan vist. De garing is prima, maar ik vind ze wat aan de zoute kant. Maar ach, dat mag ik wel. Anna staat nieuwsgierig te kijken en Frans vertaalt mijn bescheiden mening in het Italiaans.

Ik draai al een uurtje of twee mee in de keuken van de Tonino en Anna Zizzi, maar dit is het eerste moment van de kookworkshop waarop ik niet braaf doe wat er wordt gezegd of een ingrediënt, bereiding of quote op mijn blocnote pen. Mijn adem stokt een beetje. Zou het gewaardeerd worden? De discussie in het Italiaans die dan losbarst maakt het niet duidelijker. Nou ja, ze zijn in elk geval niet ontzettend boos op me, maar ze zijn wel hevig geëmotioneerd. Op z’n Italiaans. En iedereen wil van de cichorei proeven.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Geroosterde maïskolven

Geroosterde maïskolven

Geroosterde maïskolven

Nog even en de maïs mag weer van het land. Een operatie die vaak pas laat in de avond is afgelopen. Want als het weer gunstig is, moet het ook gebeuren.

Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad bij maïs. Een maïskolf eten? Als jong plattelandsmeisje kende ik het als veevoer. En als tiener als onhandige groente die in high school movies in beugels blijft hangen. Het leek me wel grappig om groente te kluiven in plaats van een karbonaadje, maar wij aten het nooit. Maar nog sterker dan de nieuwsgierigheid is de nare gedachte aan ‘het geluid van maïs’.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram