Grootmoeders sukadelappen

Op de eerste frissere dag van het jaar stond ik bij de slager. Ik had mijn vlees en vleeswaren besteld en viste al in mijn tas naar mijn portemonnee.
“Anders nog iets?” klonk de welbekende vraag. Voordat ik het goed en wel in de gaten had, antwoordde ik: “Ja, doe maar vier sukadelappen”. Die stonden helemaal niet op mijn lijstje. Het was het weer dat sprak…

Sukadelappen als impulsaankoop. Best grappig eigenlijk, als je er bij stilstaat.

Er lagen nog aardappels en sperziebonen (uit eigen tuin, die van mijn vader) in de kelder. Prima combinatie. Lekker ouderwets.
En aangezien we met twee goede eters en een peuter met wisselende trek aan tafel zitten, is vier sukades genoeg voor twee keer eten. Het duo dat nu in de vriezer ligt, zet ik met rode kool met appel op tafel. Precies zoals oma het zou doen.

Ingrediënten:

  • 4 sukadelappen (700-800 gram)
  • 2 uien, in halve ringen
  • 2 eetlepels bloem
  • 40 gram boter
  • 6 deciliter bouillon
  • 3 eetlepels azijn of 0,5 wijnglas rode wijn*
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 2 laurierblaadjes
  • versgemalen zwarte peper, naar smaak

*Grootmoeders variant wordt doorgaans met azijn bereid. Maar een luxere (‘zondagse’ variant, zoals oma zou zeggen) met wijn is ook heerlijk. Super jus!

Grootmoeders sukadelapjes maken

  1. Laat het vlees op kamertemperatuur komen. Kruid het met peper.
  2. Verhit de boter in de pan en bak het vlees in 5 minuten bruin. Haal het uit de pan en hou warm, bijvoorbeeld in aluminiumfolie.
  3. Bak de ui 4 minuten in het braadvet. Voeg de bloem toe. Bak 3 minuten.
  4. Voeg bouillon, wijn, tomatenpuree en laurierblaadjes toe. Roer en breng aan de kook.
  5. Zet de pan nu op de kleinste pit van het fornuis, eventueel met een vlamverdeler. De bouillon hoeft nu niet meer te koken. Doe het vlees in de pan en laat minimaal 2 uur sudderen met het deksel op de pan.
facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

23 thoughts on “Grootmoeders sukadelappen”

  1. Hmmm, lekker! Wijn in dit recept, weet niet of m’n moeder dat deed, maar ik ga het eens proberen i.p.v. het scheutje azijn …

  2. Klopt, zoiets deed grootmoeder volgens mij ook alleen met de ‘zondagse’ variant.
    Door je opmerking zie ik wel een onzorgvuldigheidje in mijn geschreven recept. De wijn is namelijk optioneel (het ‘zondagse’, zoals oma zou zeggen). Geen wijn gebruiken is idd azijn toevoegen. Ik gebruik meestal azijn, maar de laatste keer dus wijn.
    Bedankt, Paul! Maar ook de wijn-variant is het proberen waard!

  3. Nou ja, ‘t zal ook aan het land van het recept liggen. Lijkt me dat Fransen eerder wijn gebruiken, en NL in stoofvlees azijn …

  4. Helemaal met je eens, maar dat azijntje geeft me wel ‘de smaak van vroeger’ …
    BTW – ik druppel ook -sinds kinderjaren- aan tafel azijn over de spercieboontjes. Is dat ook een verouderd gebruik?

  5. Ik doe het zelf niet, maar ken het uit de Zuid-Europese keuken. Sperziebonen komen hier wel eens met citroensap (en ansjovis) op tafel.

    Lijkt met dus best kunnen dat het een oud-Hollandsch gebruik is.

  6. Mijn oma zou zeggen:” stadse fratsen…wijn in het eten” gewoon azijn en schonk dan een glas wijn in en dronk het zo op haha. Gelukkig ben ik mijn oma niet en ga lekker met jou recept en ideeën mee… In Groningen zouden wij er nog een kruidnageltje bij doen.. ;)

  7. Lekker die bloem om de jus te binden. Mijn oma maakte de jus aan met maizena aan het einde. Ik zou het inderdaad ook met wijn maken :-) Wat is het nut van het warmhouden van het vlees na het aanbraden?

    1. Maizena is een prima alternatief! En wijn geeft ook voor mij net dat beetje extra aan het gerecht :)

      Na het aanbraden is het vlees ongeveer 10 minuten uit de pan (als je doorwerkt). Teveel temperatuurverschil is niet goed. Ik leg het altijd op een diep bord dat naast de pan op het fornuis staat. Vaak met wat alufolie eroverheen. Maar ik zou me kunnen voorstellen dat iemand het ‘netjes/veilig’ in de koelkast zet. Vandaar die opmerking.

      1. Dat is zeker een goede reden om die opmerking te maken. In de koelkast zou nergens op slaan inderdaad. Heb je wel eens geprobeerd met en zonder alufolie? Dat van dat temperatuurverschil heb ik vaker gehoord, maar heel vaak als ik keukenwijsheden uitprobeer blijkt het geen proefbaar verschil te maken. En scheelt toch weer moeite. Zo is er ook heel lang gezegd (en soms nog steeds) dat je vlees “dicht moet schroeien zodat het sap er niet meer uit kan”. In dit geval twijfel ik of het iets uitmaakt. Zelf leg ik het niet in de koelkast (dat hoeft echt niet voor dat even, zelfs volgens strenge Amerikaanse normen mag je het 4 uur buiten de koelkast bewaren) en gewoon op een bord zonder het verder af te dekken of warm te houden.
        Wat ik zelf binnenkort nog eens wil proberen is hoeveel het uitmaakt of je vlees eerst op kamertemperatuur laat komen of niet voor de malsheid.

  8. Goed idee om keukenwijsheden waarbij je je vraagtekens hebt uit te testen. Dat worden vast ook interessante blogposts. Dat vlees dichtschroeien een fabeltje is, heb ik inderdaad ook begrepen.

    Ik heb nooit geprobeerd de helft wel warm te houden en de andere helft niet. Dan zou je verder ook alles precies hetzelfde moeten doen om zeker te weten dat je onderzoekt wat je onderzoekt.

  9. Ik voel mij na het lezen van al die tips net de hond van Pavlov.
    Maar daar wil ik het niet bij laten: voeg eens een scheutje ketjap toe. Is weliswaar niet zoals de meeste Nederlandse grootmoeders het deden, maar wel erg lekker.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>