Tag Archives: zult

Slachtdag in Boerenbondsmuseum

November slachtmaand. Voor de tijd van koelen en vriezen moest je namelijk de garantie hebben dat het weer koud genoeg bleef om het mes in een varken te zetten. Want na de slacht moest het dier een dag of twee, drie uithangen voordat het werd gekeurd. Daarna kon het verder verwerkt worden. Het was ook de tijd dat de kachel lekker brandde, waardoor de worsten en hammen mooi konden roken in de schoorsteen.

Slachtdag producten

In het Boerenbondsmuseum in Gemert kun je proeven van het Brabantse leven zoals het was in 1910. Denk Openluchtmuseum, maar dan interactiever. Je mag overal in en aan komen, mits respectvol. Sowieso een aanrader om te bezoeken, ook (vooral!) met kinderen.

Kleuterzoon en ik waren er met een speciale reden: slachtdag. Na een korte fotoshoot in de kaasmakerij, zag ik ‘m al hangen in de verte. Het varken. Kleuter T. had nog niks in de gaten, en eerlijk gezegd was ik een beetje zenuwachtig voor zijn reactie. Hij is een echte vleesfanaat dus ik was erg benieuwd naar deze confrontatie, die best eens heftig voor het stoere maar gevoelige mannetje zou kunnen zijn. Maar wie vlees eet, moet ook weten waar het vandaan komt. Een hamlapje wordt nu eenmaal niet geboren op een vochtig watje en onder plastic met de kiloprijs erop.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram

Zult * Brabants familierecept

Zult, hoofdkaas, zure zult. Zelf maken.

Zelf zult maken

Zelf zult (hoofdkaas) maken, wie doet dat nog? In mijn ouderlijk huis is het elk najaar vaste prik. In deze blogpost geven we het familierecept van mijn vader. Zijn zelfgemaakte zult vindt altijd gretig aftrek onder familie en vrienden. Al weken van tevoren worden boterkuipjes opgespaard om de delicatesse in te verpakken. Ik kan me nog goed herinneren hoe trots ik altijd was als mensen hem uitbundig complimenten maakten en glunderend op de schouders klopten uit enthousiasme om dat boterkuipje.

Laatst stond ik bij de slager. Te genieten van de gretigheid waarmee de eerste stukken balkenbrij van het najaar weer over de toonbank gingen. Ik vertelde – zo gaat dat bij een dorpsslager – dat mijn vader die avond zult ging maken, en de verhalen kwamen los. (Ja, het is er druk, maar het ‘wachten’ is erg gezellig.) Allerlei familieleden en buren van vrienden maakten vroeger ook zult, maar nu niet meer. Te oud, reuma, verzorgingstehuis. Was ik even blij dat mijn vader al had beloofd het recept te geven.

Continue reading

facebooktwittergoogle_pluspinterestinstagram